راهبرد

اکثر صحبت هایی را که ما با هم داریم نمی توان نام گفتگو ( dialogue ) و یا مباحثه ( discourse ) داد بلکه آنها مخلوطی از تک گویی ( monologe) ها هستند که فقط این ویژگی را دارند که در کنار هم و بازه ی زمانی خاصی عرضه می شوند.

در فرایند مباحثه و دیالوگ  انچه در روح این جریان در حرکت است سازندگی و تغییر رویه ی مداوم می باشد.

اینکه با تقابل اندیشه های متفاوت  کاخ اندیشه مان ویران گردد و اندیشه ای نوین به جای ان ساخته شود موجب تعالی اندیشه مان می گردد ولی در واقعیت جهان زندگی انچه جاری است حضور تعداد بی شماری تک گویی ( monologe ) می باشد که از فرط جزمیت  نمی توان در ان دست برد و به تعدیل ان پرداخت.

این دقیقا همان چیزی است که شاملو با شم بسیار بلند جامعه شناختی اش بیان داشته است:

کوه ها با همند و تنهایند                   همچو  ما باهمانِ تنهایان