عصبانیت
نحوه ی مواجهه ی مردم با مشکلات و مسایل روزمره
نحوه ی حساسیت زایی آنها در مورد مسایل کلان و کشوری.
پریروز برای بررسی و انتخاب و خرید یه میز و صندلی، رفته بودم بازار. از جلوی مغازه دارهایی که با هم بیرون از مغازه صحبت می کردند رد می شدم و چندین بار کلمات و جملاتی در مورد تحریم ها، وضعیت وخیم اقتصادی و همچنین دریای خزر شنیدم.
یکی شون داشت میگفت شنیدی که توی خزر هم چقدر باختیم؟!
و اون یکی هم کاملا تاییدش می کرد.
من سال ها هست بدون تلویزیون زندگی میکنم و گاهی وقتی به زادگاه مادری سفر میکنم، مقداری برای تماشای تلویزیون همراه مادرم صرف میکنم، برای همین دسترسی به مباحث بی بی سی فارسی ندارم. اما تیتر روزنامه ها و سایت ها رو که خوندم، فهمیدم باز هم التهاباتی در مسیر تزریق هست.
رد برنامه را از اخبار و سایت ها گرفتم.
صحبت های مردم چقدر روند و ماهیتی تکراری داشتند و اینکه چقدر تحت تاثیر این شبکه بودند.
از جمله دیگر مشاهداتم، عصبانیت خفته ای هست که در تعاملات مردم بروز میکنه. به نظرم برای تغییر وضعیت به یه جشن پس از پیروزی تیم ملی و از این اتفاق ها نیز داریم، وگر نه هزینه ی تخلیه ی این احساسات و عصبانیت ها بالا هست و نمی توانیم ازش اجتناب داشته باشیم.
هرگز حاضر نیستم به خاطر عقایدم بمیرم، چون ممکن است عقایدم اشتباه باشند.