راهبرد

ذهنم رفته سراغ اینکه ایرانیان چه تصویری از "آینده" در ذهنشون دارند؟!

در مورد اینکه تصاویر چطوری می تونند کنش های کنونی ما رو شکل بدهند و هدایت کنند، خیلی دارم فکر میکنم.

یکی دو هفته پیش یه دوستی اومده بود خونه م، با هم حرف میزدیم که صحبتمون رفت سمت اینکه چرا برای اتاقم فرش نمی خرم؟!

فکر کردم گفتم برای اینکه مدت اجاره این خونه چند ماه دیگه تموم میشه و من میخوام از این خونه برم. اگر فرشی بخرم، چون شرایط این خونه خاص هست احتمالا در خونه بعدی که اجاره کنم، این فرش کاربرد نداشته باشه، برای همین هزینه نمی کنم!

بعد که به این دیالوگ فکر کردم، به ذهنم رسید که الان چقدر از شهروندان ایرانی یا خودشون تمایل به رفتن دارند یا حداقل اینکه می خوان بچه شون رو بفرستند خارج.

یعنی کسی که قصد نماندن و رفتن دارد، چقدر می تواند به ساختن فکر کند؟!