روي درخت گردوي گس آن کلاغ پير

 

  صدسال خانه کرد و هزاران هزار بار

 

 گردو از آن درخت بدزديد و خاک کرد

 

 هر بار روي خاک منقار خويش را  ز کثافات پاک کرد

 

      يک بار هم نديد آن بلبل جوان غزلخوان باغ را   

  

       يا ديد و حس نکرد آن روح عاشقانه ی دور از کلاغ را!

 

                                                                       ژاله اصفهاني